آموزش گویندگی به زبان انگلیسی

یکی از مسائلی که تولیدکنندگان محتوا در حوزه‌ی بین‌الملل با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند، دستمزدهای بالای گویندگی به زبان انگلیسی در خارج از کشور است. حداقل دستمزد یک گوینده در امریکا برای کوچک‌ترین کارها ۱۰۰ دلار است. با یک ضرب و تقسیم ساده متوجه می‌شوید که انجام کارهای گویندگی در خارج از کشور اصلاً به‌صرفه نیست. به همین خاطر تولیدکنندگان محتوای ما به استفاده از گویندگان ایرانی روی می‌آورند.

شاید برای خیلی از شما گویندگی به زبان دیگری بسیار جذاب به نظر بیاید. اگر هم اطلاع داشته باشید گویندگی به زبان‌های خارجی دستمزد بیش‌تری دارد و مشتریان خاص‌تری به سراغ شما می‌آید. پس اگر شما هم علاقه‌مند هستید تا به زبان انگلیسی گویندگی کنید، در این مقاله از آکادمی گویندگان با من علی حاجی پور همراه باشید.

خارج شدن از چهارچوب بیانی زبان فارسی

یکی از بزرگ‌ترین ایرادات ما ایرانی‌ها در یادگیری زبان خارجی، خارج نشدن از چهارچوب‌های زبان فارسی برای صحبت کردن به زبان دوم است. ما سعی می‌کنیم باهمان اندوخته‌های زبان فارسی (مثلاً مخارج حروف فارسی و …) انگلیسی صحبت کنیم.

برای مثال حرف «ر» در زبان فارسی یک صامت لرزشی است (صامت یا حرف بی‌صدا یا هم‌خوان) یعنی برای ادای آن باید زبان را به لرزش درآورد مثل صدای مسلسل (دددرررر) یا موتور. اگر بخواهیم نزدیک‌ترین معادل این حرف در انگلیسی، یعنی حرف R را تلفظ کنیم زبان به عقب می‌رود و هیچ حالت لرزشی‌ای برای آن اتفاق نمی‌افتد. رعایت نکردن همین مسئله باعث می‌شود تمام حروف R در انگلیسی را مثل «ر» فارسی ادا کنیم و اصطلاحاً لهجه داشته باشیم.

 

روان‌نخوانی!

زمانی که شما روخوانی انگلیسی را آغاز می‌کنید، معمولاً شبیه یک کلاس سومی که تازه روخوانی فارسی یاد گرفته این کار را انجام می‌دهید! یعنی جملات را به‌صورت کلمه به کلمه و بریده‌بریده ادا می‌کنید و مثل موتور ماشینی می‌مانید که در حال تقلا برای روشن ماندن است! (انگار که به پت‌پت افتاده است!…)

یکی از ملزومات گویندگی به زبان انگلیسی، روان‌خوانی است. شما باید با تمرین بتوانید بدون این‌که کوچک‌ترین وقفه‌ای در خواندنتان پیدا کنید از روی متون انگلیسی بخوانید. البته این کار مستلزم تمرین فراوان است.

 

گریزی به زبان فارسی!

ما در گویندگی به زبان انگلیسی، نیازمند رعایت ساختار هجاها در این زبان هستیم. قبل از پرداختن به این موضوع اجازه بدهید به زبان ساده بگویم هجا چیست. این بخش مرور کوتاهی از درس زبان فارسی دبیرستان است. یادتان می‌آید در کودکی کلمات را بخش‌بندی می‌کردیم؟ مثلاً می‌گفتند کلمه‌ی کتاب چند بخشه؟ و ما پاسخ می‌دادیم دو بخشه: کِ / تاب

به هرکدام از این بخش‌ها هجا، بخش یا سیلاب میگوییم.

در زبان فارسی به‌طورکلی کوچک‌ترین واحدهای آوایی مستقل را واج می‌گویند. بخشی از این‌ها را صامت (بی‌صداها) و بخشی را مصوت (صدادارها) می‌نامند.

صامت‌ها شامل صداهای ب،  پ، ت، ج، چ، ح و ه، خ و …

مصوت‌ها شامل مصوت‌های کوتاه شامل «ــَــِــُـ» و بلند شامل «آ، یی، او» هستند.

صامت‌ها به‌تنهایی از خود هیچ صدایی ندارند اما مصوت‌ها دارند. صامت‌ها برای ادا شدن حتماً باید همراه با مصوت‌ها باشند. برای مثال برای ادای واج «ب» حتماً باید آن را با یک کسره یا همان «ــِـ» به‌صورت «بِ» ادا کنیم تا شنیده شود و ادای «ب» به‌صورت خالی امکان‌پذیر نیست.

پس در یک جمله می‌شود: «واج‌ها، هجاها را درست می‌کنند» یا به زبان ساده‌تر، صامت‌ها و مصوت‌ها هجا را می‌سازند.

حالا وقت آن است که کمی هم در مورد ساختارهای هجا در زبان فارسی بدانیم.

  1. صامت + مصوت: مثل با (ب + آ)
  2. صامت + مصوت + صامت: مثل در (د + ــَـ + ر)، از (ء + ــَـ + ز)۱
  3. صامت + مصوت + صامت + صامت: مثل دست (د + ــَـ + س + ت)

۱(کلماتی  که به‌ظاهر با «الف» که روی آن ــَــِــُـ شروع می‌شوند، مثل (ایران، اوراسیا یا از) با مصوت شروع نشده‌اند بلکه یک همزه به‌عنوان یک صامت قبل از آن مصوت‌ها قرارگرفته اما نوشتار دیده نمی‌شود)

پس با توجه به این سه ساختار اصلی زبان فارسی ما نمی‌توانیم کلمه‌ای را بگوییم که هجاهای آن از این ساختارها تشکیل نشود.

 

برگردیم به زبان انگلیسی

بحث هجا در زبان انگلیسی اندکی با زبان فارسی متفاوت است. در زبان انگلیسی ما هجاهایی که فقط با صامت شروع شوند هم داریم. مثلاً کلمه‌ی Student را اگر ما ایرانی‌ها بخواهیم بخوانیم، می‌خوانیم «اِستیودنت» درصورتی‌که در زبان انگلیسی آن را «س تیودنت» می‌خوانند. یعنی هجا یا بخش اول یک صدای «س» خالی است! همین‌طور کلماتی مثل School، Street، Story و …

رعایت نکردن همین مسئله‌ی ساده باعث می‌شود ما لهجه‌ی بسیار تابلویی! داشته باشیم که انگلیسی‌زبان‌ها گاهی ما را به همین اشتباهاتمان می‌شناسند و سریعاً متوجه می‌شوند ایرانی هستیم.

 

رعایت استرس‌ها

اینجا قرار نیست در مورد اعتمادبه‌نفس و نداشتن استرس و این‌ها صحبت کنیم! قرار است به یک مبحث در زبان انگلیسی به نام Stress بپردازیم. Stress یا همان تکیه در واژه، شیوه‌ی تأکید بر بخشی از آواهای یک کلمه را توضیح می‌دهد. در تکیه ما گاهی یک حرف را مقداری بیش‌تر از  حد معمول  می‌کشیم یا تن صدا را در آن تغییر می‌دهیم.

یکی از دلایل لهجه داشتن ما، انجام استرس در مکانی غیر از مکان اصلی آن در هر کلمه است. برای مثال واژه‌ی Conversation را نباید کآنورسیشن ادا کرد بلکه آن را کانور / سیشن خواند. یعنی به‌جای این‌که آ را کشیده و با تأکید بخوانیم، باید روی آوای س تأکید کنیم.

(کمی توضیح این مورد در متن سخت است و اگر متوجه این مورد نشدید خیلی ناراحت نباشید)

اشتباه در ادای کلمات با استرسِ متفاوت، ایرادی است که در بسیاری از فارغ‌التحصیلان زبان انگلیسی هم دیده می‌شود(همین امروز در پیج یکی از دوستان  مدرس زبان همین ایراد را در جمله‌ی اول او دیدم). آنچه می‌تواند شما را نسبت به دیگران متمایز کند و از لهجه‌ی شما کم کند همین مسئله است.

 

هر آنچه می‌بینید لزوماً همان‌طور خوانده نمی‌شود

یکی دیگر از ایرادات معمول کسانی که زبان جدیدی را یاد می‌گیرند، این است که سعی می‌کنند کلمات را با توجه به حروفی که در آن به‌کاررفته بخوانند. مثلاً اگر شما از یک خارجی که به‌تازگی زبان فارسی را یاد گرفته ادای کلمه‌ی خواهر را بخواهید، احتمالاً به‌جای ادای کلمه به شکل معمول، آن را «خَ وا هَر» خواهد خواند. به همین خاطر ما هم زمانی که زبان انگلیسی یاد می‌گیریم، سعی می‌کنیم از طریق ادای صداهای هر حرف، آن کلمه را ادا کنیم.

جالب‌تر اینجاست که ما این کار را بدون این‌که اطلاع درستی از صداهایی که هر حرف در انگلیسی تولید می‌کند، انجام می‌دهیم. مثلاً همیشه حرف «U» را با صدای «او» تلفظ می‌کنیم. در ادامه مثال نقض آن را می‌زنم.

 

برخی دیگر سعی می‌کنند با ترکیبی از مسئله‌ی قبل و بخشی ازجمله که قبلاً درجایی دیده‌اند آن را بخوانند برای مثال همه کلمه‌ی Face را دیده‌ایم و آن را فِیس خوانده‌ایم. حالا بیایید این کلمه را باهم بخوانیم:

Surface

Surface که ازقضا اسم یکی از محصولات شرکت مایکروسافت هم هست.

بخش دوم که فیس است، بخش اول هم یو احتمالاً صدای او بدهد و ما بخش اول را سور خواهیم خواند. پس تلفظ کلمه‌ی بالا می‌شود سورفیس

اما غلط است! کلمه‌ی Surface را باید سِرفِس ادا کنید. حالا کافی ست سری به فروشگاه‌های کامپیوتر بزنید و بپرسید سرفس مایکروسافت دارید؟ برخی احتمالاً با تعجب به شما نگاه می‌کنند، برخی دیگر می‌گویند منظورتان سورفیس است؟ و برخی بدون آن‌که اشتباه شما را تصحیح کنند سعی می‌کنند حین صحبت با شما چند با کلمه‌ی سورفیس را بگویند تا شما به‌صورت ضمنی متوجه اشتباهتان شوید!

این  مسئله در مورد سایر برندها و محصولات هم صدق می‌کند. مثل Honor و …

توصیه‌ی ما به شما، افزایش دانش خود نسبت به تلفظ حروف در زبان انگلیسی است تا فردا روزی  اگر شنیدید یک امریکایی واژه‌ی Water را وادر ادا کرد، دلیلش را بدانید و خودتان هم اگر دو مصوت قبل و بعد از حرف «T» آمد، آن را «د» تلفظ خواهید کرد.

 

ساده‌ترین راهکار

، شنیدن از روی دیکشنری، پایه‌ای‌ترین و بهترین راهکار، یادگیری فونتیک

ساده‌ترین راهی که برای دانستن یک تلفظ می‌توانید انجام دهید، مراجعه به واژه‌نامه‌های گویاست. استفاده از اپلیکیشن های رایگانی مثل «دیکشنری تحلیل گران» می‌تواند برای این کار مفید باشد. با تایپ یک کلمه و زدن روی دکمه‌ی تلفظ، می‌توانید به دو لهجه‌ی امریکایی و بریتانیایی تلفظ آن واژه را بشنوید.

 

بهترین راهکار

برای آموختن صحیح تلفظ هر واژه، بهترین و پایه‌ای‌ترین کاری که می‌توانید بکنید آموختن مبحثی به اسم فونتیک است. در واژه‌نامه‌های زبان انگلیسی یا همان دیکشنری‌ها، تلفظ هر واژه با استفاده از علائم خاصی مشخص‌شده است. با آموختن این موضوع، دیگر حتی زمانی که دیکشنری صوتی هم کار نمی‌کند با داشتن یک دیکشنری معمولی هم می‌توانید تلفظ کامل و درست هر واژه را در چند ثانیه متوجه شوید. در همان بخش فونتیک هر واژه‌نامه هم مکان Stress (تکیه) در واژه هم مشخص‌شده تا تلفظ شما به یک تلفظ بی‌نقص تبدیل شود.

 

لهجه‌ی خود را انتخاب کنید

یکی دیگر از موارد آزاردهنده‌ی گویندگی در زبان خارجی، به لهجه‌ی واحد سخن نگفتن است. بسیاری از کسانی که انگلیسی کار می‌کنند به دلیل عدم شناخت کافی از لهجه‌های مختلف زبان انگلیسی، گاهی از اصطلاحات یا

برای مثال ما واژه‌ی Student را به‌صورت معمول استیودنت تلفظ می‌کنیم. ما معمولاً انگلیسی را به لهجه‌ی امریکایی یاد می‌گیریم. در لهجه‌ی امریکایی Student را معمولاً استیودنت تلفظ نمی‌کنند بلکه آن را استودنت تلفظ می‌کنند. همین‌طور واژه‌های دیگری مثل New که آن را نوو تلفظ می‌کنند. همین مسئله هم باعث نادقیق بودن تلفظ شما می‌شود و بر لهجه‌ی شما اضافه می‌کند.

 

آکسان گذاری در جمله

یک‌قدم بالاتر از روان‌خوانی و مسائلی ازاین‌دست، تأکیدهای زبان انگلیسی در جملات است. این کار کیفیت اجرای زبان انگلیسی شما را بسیار بالا می‌برد. این‌که آکسان خودتان در جمله را چگونه بگذارید، می‌توانید بیان بسیار قوی‌ای را به شما بدهد.

این مطالب را هم حتما بخوانید

دیدگاه های “آموزش گویندگی به زبان انگلیسی

  1. mostafakoolivand1995 گفته:

    بنده تحصیلاتم در رشته مترجمی زبان انگلیسی هست و به خوبی می دانم که accent یا همان لهجه چقدر در گیرایی گفتار تاثیر دارد.
    گرچه برخی بر این باورند هدف انتقال و communication است، به جد می توان گفت که لهجه صحیح هم از اهمیت بالایی برخوردار است.
    برای مثال:
    من دیروز با دوستم رِفتیم شُکار.
    قطعا شنونده مفهوم را درک کرده اما به چه شکلی؟
    اگر مهم نبود قطعا افراد بی شماری وارد حوزه گویندگی می شدند.
    توصیه می کنم دوستان کتاب
    English Phonetics and Phonology به قلم آقای Peter Roach رو مطالعه بفرمایید و با آواها، تاکید و تلفظ بیشتر آشنا شوند. این کتاب دارای فایل صوتی هم هست.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *